Lista utworów:
1. Distant Prayer
2. Blame For The Sad Ending
3. Borders Of Pride
4. Wrong Path

Skład zespołu:
Marcin Barna - Gszyp (git.)
Marcin Banach - Banan (bass)
Artur Jasiorski - Hary (git.)
Bartek Krzywicki - Barthes (voc.)
Paweł Banach - Kudłaty (drums)

Muzyka: metalcore
Strona internetowa: www.myspace.com/hiddenscarspl
Kraj: Polska
Czas trwania: 16:11 (4 utwory)
Dobre utwory: Blame For The Sad Ending


Zawsze lubiłem obserwować karierę jakiegoś zespołu od samego początku. Tym razem padło na młodziutki Hidden Scars z Olsztyna i okolic. Na Myspace dostałem zaproszenie od gitarzysty zespołu Harego i od tego czasu podglądam ich stronkę.

Niby kapelka jakich wiele wyrasta na metalcorowym poletku, ale mają w sobie to coś...
W tych czterech kawałkach zawartch w demie czuć potencjał i chęć chłopaków do grania. Nie sądzę aby poprzestali swojej działalności szybko i obym się nie mylił.
Słychać tu wyraźnie echo tuzów na których się wzorują, szczególnie As I Lay Dying, ale wzorowanie się na zespołach z najwyższej półki to nie grzech, oczywiście po warunkiem, że wzorowanie nie wiąże się ze zrzynaniem. Jednak na tej małej płytce słychać, że zespół chce coś przekazać od siebie. Jeszcze nie ma tego kopa, który zwala z nóg, brzmienie nie jest tak głębokie, że aż charczy w płucach a wokalista nie wywołuje odruchów epileptycznych. Ale coś w tym jest... Coś, co jak nie będzie zmarnowane, nazywamy potencjałem.

Muszę przyznać, że kompozycje są dobrze zaaranżowane, dobrze wyczute zmiany tempa, co jest charakterystyczne w tym stylu. Gitarzyści też ładnie się uzupełniają. Moje zarzuty dotyczą jedynie strony wokalnej - dykcja Barthes, dykcja!
Momentami tekst jest niezrozumiały. Ale takie rzeczy wymagają czasu i sądzę, że jak dojdzie do nagrania albumu, nie będę musiał się czepiać . Chociaż perkusista też mógłby trochę bardziej ubarwić tło.

Po przesłuchaniu czterech numerów trudno napisać wiele o twórczości zespołu, ale moim zdaniem dobrze się zapowiada. Tym bardziej, że słyszę wiele głosów o tym, iż metalcore przechodzi kryzys i takie tam. Ja jakoś tego nie widzę, a fakt że młodzi ludzie palą się do corowego grania i to z pełną głową pomysłów, cieszy mnie niezmiernie.
Kto wie, może rośnie nam warmińsko-mazurski "Frontside"?